W kościele pw. Świętej Jadwigi w Dębicy 17 września br. odprawiona została uroczysta Eucharystia z okazji Dnia Sybiraka. Po mszy św. członkowie Związku Sybiraków – Koła Sybiraków w Dębicy, władze powiatu dębickiego, Dębicy i gminy Dębica, żołnierze 33 Batalionu Lekkiej Piechoty 3PBOT, harcerze, sympatycy Koła i licznie zgromadzeni mieszkańcy miasta przeszli na Cmentarz Wojskowy.
Światowy Dzień Sybiraka przypada w rocznicę napaści sowieckiej Rosji na Polskę która miała miejsce 17 września 1939 r. Tego dnia w całej Polsce wspominane są losy zesłanych na Syberię. To szczególna data dla Sybiraków i Kresowian, jest symbolem naznaczenia ich życia, sposobem na zachowanie w pamięci ich tragedii i tułaczego losu.
Zgromadzonych na cmentarzu przywitała Maria Aktyl, prezes Koła Sybiraków w Dębicy. Grupa Artystyczna „SAFO” Miejskiego Ośrodka Kultury przygotowała program artystyczny oraz wykonała „Hymn Sybiraków”. Uroczystości zakończyły się złożeniem wiązanek kwiatów przez Marię Aktyl, Mariusza Szewczyka, burmistrza Dębicy, Andrzeja Regułę, starostę Powiatu Dębickiego, władze gminy Dębica, żołnierzy 33 Batalionu Lekkiej Piechoty 3PBOT, harcerzy i uczestników przy symbolicznym grobie Sybiraka na Cmentarzu Wojskowym w Dębicy.
Po części oficjalnej na okolicznościowym spotkaniu Maria Aktyl wspominała przeżycia swojej rodziny związane z wywozem na Syberię oraz życiem na Syberii. – W wielu z nas ten syberyjski okres wywarł piętno, które miało wpływ na dalsze życie – mówiła.
Sybiracy opowiadali o żywych lekcjach historii z młodzieżą. – Mamy bardzo dobry kontakt z młodzieżą szkolną oraz z harcerzami – zapewniała Barbara Nożyńska. – Poczet sztandarowy składający się z harcerzy często występuje w imieniu Sybiraków z naszym sztandarem w różnych uroczystościach sybirackich, państwowych. Uczestniczą w naszych spotkaniach opłatkowych recytując wiersze i śpiewając pieśni nawiązujące do losów Sybiraków na Syberii.
Sybiracy, przybywając na spotkanie przywieźli ze sobą bagaż wspomnień, których stajemy się dziedzicami . – mówił burmistrz Mariusz Szewczyk. – Słuchajmy uważnie ich wspomnień póki są między nami. Tak żywą historię nie sposób przecenić. Musimy dołożyć starań, aby dramatyczne wydarzenia z tego okresu przetrwały w pamięci i świadomości kolejnych pokoleń.
